Hoe beoordeel je ruwvoer?

Voer een eigen ruwvoeronderzoek uit
Wil je graag weten of je goed ruwvoer voert? Met een beetje oefening kan je zelf een ruwvoeronderzoek uitvoeren. Hiervoor heb je geen dure meetinstrumenten nodig, alleen je eigen zintuigen.

Leg op een schone, lichte ondergrond een pluk ruwvoer ten grote van een kussen. Spreid het een beetje uit zodat je het ruwvoer goed kan beoordelen. Kijk eerst naar het oogstadium van het ruwvoer. Is het gemaaid voor de bloei, aan het begin van de bloei, in het midden van de bloei of in het zaadstadium. Kijk of er aren zichtbaar zijn en van hoeveel verschillende soorten. Wanneer er geen aren zichtbaar zijn kan het betekenen dat het gras gemaaid is voor of in het begin van de bloei. Op dit moment bevinden zich veel suikers in het gras en weinig vezels. Vaak zie je dan ook veel blad in het ruwvoer. Voor een paard is dit een ongewenst oogststadium.

Hooi © www.arnd.nl

Voor een paard is het beter als de grasplant midden in de bloei is geoogst. Gras stopt dan alle energie in het bloeien en slaat weinig suikers op. Wanneer het gras in het zaadstadium is geoogst valt op dat op de ondergrond veel zaden te zien zijn. In het zaadstadium bevat de grasplant weliswaar veel vezels en is de stengel houterig, wat zeer geschikt is voor het paard, maar slaat het gras wel suikers op. De voorkeur gaat uit naar ruwvoer waarin je diverse soorten aren zie. Dit duidt op een gemengde graszode waarin waarschijnlijk grassoorten met zowel een hoog- als laag fructaangehalte groeien. Daarnaast is het wenselijk dat er vooral veel stengels zichtbaar zijn, weinig blad en aren die in het midden van de bloei geoogst zijn.

Ook de kleur is van belang bij het beoordelen van de ruwvoerkwaliteit. Ruwvoer dat licht groen of natuurlijk groen is, is vaak geoogst in een bladrijk stadium en heeft kort de tijd gehad om op het land te drogen. Hier kleven een aantal nadelen aan: in de bladeren bevinden zich veel suikers en doordat het slechts kort gedroogd heeft is het droge stof gehalte laag. Voor een paard is een hoog droge stof gehalte wenselijk. De hoeveelheid droge stof bepaald hoeveel een paard van het ruwvoer zal eten. Hoe hoger het droge stof gehalte hoe eerder het paard verzadigd is. Daarnaast is ruwvoer met een hoog droge stof gehalte minder gevoelig voor bederf. Ruwvoer dat aan het schimmelen is veranderd van kleur: eerst is een witte zweem over het ruwvoer waarneembaar, maar dit veranderd vervolgens naar bruin en uiteindelijk zelfs zwart. Ruwvoer hoort geel te zijn, met een lichte vleug groen erover heen.

Ruik vervolgens aan het ruwvoer en beoordeel de geur. Ruikt het ruwvoer fris, stoffig, muf, naar schimmel, zuur of wellicht naar karamel? Uiteraard hoort het ruwvoer fris te ruiken en zijn de andere geuren een teken van een slechte kwaliteit. Vooral hooi kan stoffig, muf of beschimmeld ruiken. Dit ruik je vaak bij hooi dat oud is of in een ongeventileerde ruimte is opgeslagen. Voornamelijk voordroog ruikt zuur. Dit is een kenmerk van voordroog omdat voordroog geconserveerd wordt met behulp van melkzuurbacteriën. Een licht zure geur is dan ook toegestaan, mits het nog steeds fris ruikt. Een karamelgeur wijst op broei in de baal of het pak.

Tot slot moet je aan het ruwvoer voelen. Steek je handen in de berg ruwvoer en beoordeel de zachtheid van het product. Is het heel zacht? Zacht? Iets hard? Of zo hard dat je liever handschoenen zou aan doen? Voor een paard zijn vooral de stengels van de grasplant zeer geschikt. Deze bevatten de meeste vezels en dit is voor de spijsvertering van het paard van groot belang. Blad voelt zacht aan en stengels hard: ruwvoer moet dan ook hard aanvoelen.

Samenvattend: goed ruwvoer bevat diverse soorten aren geoogst in het midden van de bloei, is stengelrijk en bladarm,is geel met een zweem groen, ruikt fris en voelt hard aan.

Wil je exact weten wat de voedingswaarde van je ruwvoer is, overweeg dan het ruwvoer te laten analyseren. Dit kan onder andere via: wateetmijnpaard.nl